Drie Hoefijzers

Op het terrein van de voormalige brouwerij Drie Hoefijzers verrijst een nieuw stedelijk woon-, werk- en verblijfsgebied dat deel uitmaakt van sleutelproject Via Breda. Een project dat bestaat uit twee fasen. Fase een omvat het gedeelte aan de centrumzijde, het gebied aan de stationskant vormt de tweede fase in de ontwikkeling van Drie Hoefijzers. Plangebied Drie Hoefijzers fase twee is gelegen aan de nieuwe Stationslaan tussen de Terheijdenseweg en de Doornboslaan. Met de ontwikkeling van fase twee van Drie Hoefijzers neemt Electron in samenwerking met AM een voorsprong op de nieuwe levendige buurt die hier gaat onstaan door het organiseren van kunstprojecten en activiteiten.

driehoefijzers.nl

Moving Landscapes

 De ruimtelijke installatie Moving Landscapes van Vera Meulendijks is speciaal gemaakt voor het terrein Drie Hoefijzers. Het grafisch vervreemdend beeld van Moving Landscapes is optimaal te zien vanuit een bewegende trein, maar ook vanaf de loopbrug op het station is er een bijzonder uitzicht. 

Meulendijks maakte het werk Moving Landscapes om zich binnen haar werk te verhouden tot de trein en het terrein waar deze op uitkijkt. „Dit vangt beweging, uitzicht, perspectief, tijd en ruimte, transformatie en gelaagdheid. Het uitzicht toont een alsmaar bewegend landschap, terwijl je als reiziger eigenlijk zelf voortbeweegt en het landschap stilstaat. Het uitzicht vervalt tot non-informatie zo gauw je de focus verliest, het is dan enkel nog maar een achtergrond.”  

Referend naar de optisch bewegende signing zoals je bijvoorbeeld in bochten van snelwegen aantreft is ook hier de boodschap dat er iets verandert en vraag daarmee de aandacht van de passant. Moving Landscapes is te zien vanaf 22 januari 2016.

Moving Landscapes Vera Meulendijks 2016 foto Ilse Wolf

Herinneringen aan Drie Hoefijzers

Thomas Swinkels ziet het terrein als een tussenfase, nu braakliggend maar vol van sporen die herinneringen vasthouden aan wat er ooit hier aan de hand was lang nadat alles bebouwd is. Hij onderzocht het terrein als een archeoloog en maakte afgietsel van restmaterialen zoals bandensporen en putdeksels. Deze zijn ter plaatse afgegegoten in aluminium waarmee een reeks van nieuwe objecten een verhaal vertellen van de transitie. Thomas Swinkels zal bij de aanvang van de bouw een laatste 'herinnering' afgieten die een plaats zal krijgen in de omgeving als blijvend onderdeel van het tijdelijke erfgoed.

" In een tijd waarin ontwikkelingen zich steeds sneller opvolgen vergeten we soms deze tussenfase. Het is een moment wat verloren gaat en al gauw zullen we ons vooral herinneren wat er voor bebouwing was of nu is."

Thomas Swinkels 2015

Thomas Swinkels 2015 foto Lisette Spee

Plekgedicht

Het begint met een hek, zolang je het terrein niet op kan is dat de eerste barriere die geslecht moet worden en daarvoor is het collectief van on site poetry (bestaande uit de dichter Nick J. Swart en vormgever Sander Nijnens) uitgenodigd om een positieve boodschap mee teven aan voorbijgangers.

Sander Neijnens van Onsitepoetry: "Gisteren hebben Nick en ik het werk in de Liniestraat afgemaakt. De achterzijde van het hek is ook geschilderd zodat de tekst (deels) in spiegelschrift vanuit de trein te lezen is. Het was erg leuk om dit werk te maken. We waren zelf positief verrast door de werking van de kleur en doordat het werk onder invloed van de zonnestand steeds weer verandert. Ook hebben we opvallend veel reacties gekregen van passanten, te voet, op de fiets en soms zelfs een automobilist die even stopte om een compliment te geven. Allemaal positieve reacties.”

De tekst luidt: Achter dit hek luiert de toekomst, als een grote, groene kat. Aai haar. Voer haar. Geef haar een naam: Geluk. De tekst gaat uit van het gegeven dat de lezer zich bevindt aan de kant van de wijk. Iedereen die de wijk aan die zijde uitgaat, heeft zicht op de tekst. De omwonenden mogen in de nabije toekomst nieuwe buurtgenoten verwachten en tot die tijd heeft men zicht op de kunstprojecten die op het terrein vorm krijgen. Vandaar de uitnodiging: aai haar, voer haar. Het slot van de tekst verwijst naar de hoefijzers, die staan voor geluk.